ARQIPESHKËVIA METROPOLITANE
SHKODËR-PULT
MESAZH PËR KOHËN E KRESHMËN
Kreshma: Kohë pendimi. Qëndrueshmëria e Zotit dhe e vëllait
Të dashur vëllezër e motra,
Me shenjën e thjeshtë të hirit kemi filluar rrugëtimin e Kreshmës, duke hyrë në një kohë të shenjtë dhe të favorshme, ku Zoti na thërret me emër dhe na fton të kthehemi tek Ai me gjithë zemër. Kreshma na shfaqet si një dhuratë hiri, një mundësi e çmuar për të rikthyer vëmendjen tek vetja dhe për të gjetur përsëri atë që është thelbësore.
Nuk bëhet fjalë kryesisht për një përpjekje morale apo për një sasi praktikash që kryhen për traditë. Kreshma është kthim tek thelbi i jetës së krishterë: të vendosim Zotin në qendër të ekzistencës sonë dhe, tek Ai, të rizbulojmë fytyrën e vëllait si pjesë të pandashme të thirrjes sonë.
Pendimi do të thotë, para së gjithash, të ndryshojmë drejtimin, të riorientojmë zemrën drejt atyre gjërave që i japin kuptim dhe të vërtetë jetës sonë. Shpeshherë vendosim veten në qendër: shqetësimet, interesat dhe frikërat tona. Kështu, Zoti zhvendoset në periferi dhe vëllai duket ndonjëherë si kufi, madje edhe si një barrë.
Kur Zoti nuk është në qendër, gjithçka shpërbëhet: marrëdhëniet dëmtohen, komunitetet dobësohen, shpresa zbehet. Ndërkaq, kur Zoti kthehet të jetë Zot i jetës sonë, pastrohet shikimi ynë dhe ndryshon mënyra se si i shohim të tjerët. Qëndrimi i Zotit në qendër ndriçon brendësinë tonë dhe transformon mënyrën tonë të jetesës.
Në një shoqëri shpesh të shënuar nga aktivizmi, Kreshma na kujton brendësinë. Është koha të pyesim me sinqeritet nëse Zoti është vërtet qendra e zgjedhjeve tona, nëse ditët tona fillojnë dhe përfundojnë me Të, nëse familjet tona marrin frymë nga prania e Tij.
Toka jonë ka përjetuar dhimbje dhe prova; qyteti ynë përballet ende me forma të ndryshme varfërie, padrejtësie dhe dhune. Na duhen të krishterë të pajtuar, të aftë të ndërtojnë ura dhe jo mure. Një komunitet që vendos Zotin në qendër bëhet patjetër një komunitet që kujdeset, që di të afrohet, që dëshmon forcën e Ungjillit në jetën e përditshme.
Kjo kohë kreshme është një rrugëtim që e përshkojmë së bashku si Kishë. Jemi thirrur të ecim si popull, duke u mbështetur në besim dhe dashuri. Ftoj familjet të rizbulojnë lutjen në shtëpi si zemër të jetës familjare; të rinjtë të mos kenë frikë nga zgjedhjet bujare dhe të guximshme; meshtarët dhe të rregulltarët të jenë shenjë e pastër dhe e besueshme e qëndrueshmërisë së Zotit; të sëmurët dhe të moshuarit të ofrojnë vuajtjen e tyre si një thesar të fshehur për dioqezën tonë.
Kreshma nuk është kohë trishtimi, por përgatitje për gëzimin e Pashkëve. Është koha kur largohemi nga ajo që është e tepërt për të bërë hapësirë për jetën e re që Zoti dëshiron të na dhurojë. Nëse Zoti kthehet në qendër, zemra ndriçon; nëse vëllai kthehet në qendër, komuniteti rilind.
T’ia besojmë këtë rrugëtim ndërmjetësimit të Nënës sonë të dashur, Virgjërës Mari, aq shumë e dashur për ne, që të na shoqërojë drejt Pashkëve me një zemër të rinovuar dhe një besim më të gjallë.
Kreshmë të mbarë e Zoti ju bekoftë!
- Giovanni Peragine
Imzot Giovanni Peragine
Arqipeshkëv Metropolit Shkodër-Pult
